Neurolog Białystok Prof. dr n. med. hab. Wojciech Sobaniec specjalista Neurologii dziecięcej i Pediatrii - Prywatna Praktyka Neurologiczna

Szukaj
Idź do spisu treści

Menu główne

Typy napadów padaczkowych i ich charakterystyka

FAQ > Biblioteka Padaczki > Tom 6 > Afazja w przebiegu padaczek u dzieci


IV. Typy napadów padaczkowych i ich charakterystyka
Padaczka jest zespołem objawów, których podłożem są nadmierne, gwałtowne, patologiczne wyładowania grup komórek nerwowych. Objawia się nawracającymi zaburzeniami czynności mózgu w postaci napadów, które przebiegają najczęściej, ale nie wyłącznie z utratą przytomności. Obraz kliniczny napadów jest zależny od umiejscowienia wyładowania padaczkowego, stopnia nasilenia wyładowania i stopnia dojrzałości oun (28).
Napady padaczkowe mogą się pojawić w każdym wieku, najczęściej jednak występują u dzieci. Przyjmuje się, że w około 30% padaczki pierwszy napad występuje przed ukończeniem 4 rż., w 50% przed 11 rż. i w około 70% przed ukończeniem 14 rż. (22). U chorego może występować tylko jeden rodzaj napadów lub kilka ich rodzajów w różnych kombinacjach.
W 1981 roku została opracowana Międzynarodowa Klasyfikacja Padaczek i Zespołów Padaczkowych obejmująca kilkadziesiąt form napadów oparta na wydzieleniu napadów uogólnionych i częściowych - obejmujących tylko określone struktury mózgu.
Do celów praktycznych wystarcza uproszczona klasyfikacja, którą przedstawiono w tabeli 3.
Napady uogólnione
Napady nieświadomości Napady miokloniczne Napady atoniczne Napady toniczne Napady kloniczne Napady toniczno-kloniczne pierwotnie uogólnione wtórnie uogólnione Napady częściowe
Napady częściowe proste (bez zaburzeń świadomości) z objawami ruchowymi z objawami czuciowymi z objawami autonomicznymi Napady częściowe złożone
Napady nieświadomości występują u dzieci najczęściej w wieku szkolnym. Dziecko przerywa aktualnie wykonywaną czynność, patrzy przed siebie lub zwraca gałki oczne ku górze. Napad trwa kilka lub
kilkanaście sekund, po czym szybko dochodzi do powrotu pełnej świadomości z kontynuacją czynności wykonywanej przed napadem. W zapisie czynności bioelektrycznej mózgu (EEG) w tym czasie występują charakterystyczne zespoły iglicy z falą wolną o częstotliwości 3 Hz. Wyróżnia się nietypowe napady nieświadomości, gdy dołączają się mioklonie lub automatyzmy.
Napady miokloniczne często występują w wieku dziecięcym lub młodzieńczym. Polegają na występowaniu krótkotrwałych, symetrycznych mioklonii obejmujących najczęściej mięśnie twarzy lub rąk. W zapisie EEG występują wieloiglice.
Napady atoniczne również najczęściej dotyczą dzieci. Są to krótkie incydenty utraty napięcia mięśniowego z chwilową utratą przytomności i upadkiem na ziemię.
Napady uogólnione toniczno-kloniczne. Wyróżnia się napady pierwotnie uogólnione, które zaczynają się nagle utratą świadomości ze spadkiem napięcia mięśniowego i upadkiem. Dochodzi do zatrzymania oddechu i tonicznego wyprężenia kończyn oraz tułowia. Po fazie tonicznej występują uogólnione drgawki kloniczne, często z przygryzieniem języka i dysfunkcją zwieraczy.
Napad wtórnie uogólniony rozpoczyna się od drgawek ogniskowych lub subiektywnych odczuć poprzedzających wyżej opisany obraz napadu uogólnionego. Podłożem elektrofizjologicznym takiego napadu jest ognisko padaczkowe, z którego wyładowania rozprzestrzeniają się na całą korę. Napad wtórnie uogólniony może być następstwem zlokalizowanego, organicznego uszkodzenia mózgu.
Napady częściowe proste przebiegają bez utraty świadomości, a ich obraz zależy od umiejscowienia ogniska. Napady ruchowe cechuje występowanie zlokalizowanych jednostronnych drgawek klomcznych, a czuciowe parestezji o podobnym charakterze. Należą tu napady jacksonowskie, które rozpoczynają się w obrębie ust lub ręki i rozprzestrzeniają się na całą połowę ciała. W tej grupie napadów wyróżnia się napady dysfatyczne z zaburzeniami mowy.
Napady częściowe złożone przebiegają z objawami psycho- sensorycznymi, psychomotorycznymi, autonomicznymi lub intelektualno-emocjonalnymi.
Do elementów psychosensorycznych należą napadowe omamy węchowe, smakowe, złożone omamy wzrokowe lub słuchowe (motywy muzyczne, sceny baśniowe). Automatyczne wykonywanie czynności ruchowych może mieć charakter prosty - automatyzmy oralne (mlaskanie, żucie) lub złożony. Autonomiczna komponenta napadu obejmuje m.in. przyśpieszenie tętna, wymioty, a intelektualno-
emocjonalna dotyczy np. przymusowych myśli. Napad częściowy złożony przebiega z zaburzeniami świadomości. Temu typowi napadów może towarzyszyć afazja.
Pod względem lokalizacji ogniska napady częściowe dzieli się na padaczki płata skroniowego, czołowego, ciemieniowego i potylicznego.
W padaczce czołowej występują napady częściowe ruchowe proste lub częściowe złożone z charakterystycznymi automatyzmami.
Padaczka ciemieniowa najczęściej przybiera postać napadów częściowych prostych czuciowych.
Padaczka potyliczna charakteryzuje się prostymi doznaniami wzrokowymi.
W padaczce skroniowej najczęściej występują napady częściowe złożone. Ognisko w płacie skroniowym obejmujące obszar mowy może powodować objawy afazji cechującej się „zablokowaniem” wypowiedzi oraz trudnością ze znalezieniem słów, charakterystyczne dla afazji amnestycznej. Na objawy afazji percepcyjnej lub amnestycznej dodatkowo mogą nakładać się zaburzenia mowy związane z towarzyszącymi napadom częściowym złożonym zaburzeniami świadomości.
Częściowe napady padaczkowe często mają charakter objawowy, gdzie przyczynę organiczną stanowi ognisko zlokalizowanego uszkodzenia mózgu wywołane np. ogniskiem niedokrwienia, guzem, urazem, zlokalizowanym procesem zapalnym, anomalią naczyniową lub zaburzeniem rozwojowym kory mózgowej.
W diagnostyce i kontroli leczenia padaczki ważną rolę odgrywa badanie elektroencefalograficzne (EEG), w którym typowe dla padaczki zmiany w postaci fal ostrych, wolnych, iglic itp. wskazują na lokalizację ogniska i w wielu przypadkach są charakterystyczne dla typu padaczki lub zespołu padaczkowego.
Niektóre padaczki charakteryzują się szczególnym obrazem klinicznym i elektroencefalograficznym, niezależnie od ich wieloetiologicznego uwamnkowania. Te zespoły padaczkowe często występują w pewnych przedziałach wiekowych, zwłaszcza w okresie niemowlęcym i w dzieciństwie, ale często mogą przetrwać do wieku dorosłego. Mają określony przebieg, rokowanie i leczenie.

Neurolog Pediatra Białystok - Neurolog Dziecięcy, Pediatra w Białymstoku - Neurologia dziecięca, neurolodzy dziecięcy

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego